Peter & Ingrid back in Holland

Van         : Titusville FL
Naar        : New Port Richey FL
Afstand   : 147 mi

Zondag 21 december 2008

Onze eerste stop is Seven Springs Travel Park in New Port Richey. Dit ligt net ten noordwesten van Tampa. Als ik ‘s middags bel of er nog plaats is voor een nachtje en tot hoe laat we kunnen inchecken, hoor ik dat we voor 21.00 uur binnen moeten zijn. En ja er is plaats. Als we om 20.15 uur aankomen en ik het Clubhouse inloop, sta ik oog in oog met ongeveer 30 ‘grijze duiven’ die verstoord opkijken van hun bingo formuliertje. Vervolgens schalt er in onvervalst, plat Amerikaans uit de luidspreker: Biejj foooorrrrty naaajn. Waarop alle grijze duiven mij alweer vergeten zijn, en met hun dikke brillen glazen en met het puntje van hun tong uit de mond, het juiste getal afstrepen. Geweldig, echte snowbirds!

Als ik me via een soort walkie talkie gemeld heb, komt er een oude baas binnenwaggelen. Hij is ongeveer zo snel als het licht (NOT) en het duurt 25 minuten voordat hij een plekje op de plattegrond heeft uitgezocht (er zijn er maar twee beschikbaar dus wat de moeilijkheid is, weet ik niet) en we betaald hebben. Het is een aparte gewaarwording om nu aan de andere kant van de receptie te staan en te horen hoe je het beste naar je kampeerplek kunt rijden, waar het sanitair is etc.

Als we ‘s ochtends wakker worden, zien we pas een beetje hoe de camping eruit ziet. Toen we gisteren aankwamen was het al donker. Er is een leuk meertje en je kunt duidelijk zien dat er veel vaste gasten zijn. De meeste RV’s (campers) en park model homes (kruising tussen een stacaravan en een huisje) zijn hevig uitgedost in kerstsferen (lees verlichte rendieren, ijsberen en santa’s).

We hebben onze fietsen achterop meegenomen, dus de meisjes zijn de campground al aan het verkennen. Het is vandaag frisjes met 14 graden. Dus vandaar dat je de meiden met mutsen op en handschoenen aan ziet Ondertussen zoeken wij via de WiFi internetverbinding een geschikte tweede camping op (handig hoor je Appletje mee). We besluiten dat het een KOA wordt in Perry FL, nabij Tallahassee. Dit is in de ‘Panhandle’, zoals de Amerikanen dit gedeelte van Florida noemen. And off we go!

We hebben een speciale pagina aangemaakt waar je onze reisroute kunt volgen: http://www.dirgni.nl/rv-trip/

Zondag 21 december 2008

Vandaag moet het dan gaan gebeuren: onze grote camperreis!  We gaan er op tijd uit ’s ochtends omdat er nog heel wat moet gebeuren in huis. Gisteren was ik al begonnen met de kleding van de meisjes en alle levensmiddelen over te brengen. Vandaag volgt de rest, wat een erg ruim begrip is, … pfff. Ik heb er al een hekel aan om de koffers te pakken voor een zonvliegvakantie, laat staan aan wat er nu allemaal moet gebeuren.

Noa en Esmée huppelen vrolijk om de camper heen, racen op hun fietsjes weg en komen later met zes vriendjes en vriendinnetjes even de camper verkennen. Alle zes vinden ze het superspannend zo’n huis op wielen en ze zetten hun spelletjes binnenin de camper voort. Daar raak ik lichtelijk geïrriteerd van aangezien ik continue in en uit moet lopen met spullen. Dus nadat Peter tactisch de speelplek verhuist naar de tuin van de buren, kan ik ongestoord verder gaan.

Peter gaat fluitend door het huis en probeert mij met grapjes uit mijn ‘verhuisstress’ te halen

En dan eindelijk, ein-de-lijk om 17.00 uur zijn we klaar. Het huis is leeg, de camper vol, fietsen achterop, we hebben de camping gebeld tot hoe laat we terecht kunnen, de navigatie is ingesteld, riemen vast en rijden maar. Als we de oprit van de garage afrijden, begint er gelijk al van alles te schuiven aan servies en glas. En jawel, er sneuvelt een wijnglas. Goed teken: scherven brengen geluk, niet waar? Dus nog even snel wat veranderd aan de indeling en nu staat alles echt goed.

Dag huis, dag tuin, dag garage en bye bye Titusville!

Zaterdag 20 december 2008

Vandaag hebben we de camper opgehaald in Kissimmee, Orlando. Woohoo! Eindelijk gaat het dan gebeuren, onze langverwachte camperreis. We gaan een maand lang dwars door de States toeren waarbij we New Orleans, Memphis (lees Graceland), de Apalachian Mountains in Tennessee, Nashville, St Louis en tot slot Chicago aandoen. Tenminste dat is ongeveer het plan. We hebben geen strak omlijnd schema dus we zien wel waar de weg ons brengt.

Zoals je kunt zien, paste hij ‘net’ niet in de garage De camper is 9.75m lang met een V10 motor, heeft een uitschuifbaar woongedeelte, flatscreen tv, dvd, douche, wc noem het maar op. Toen ik net begon met de spullen over te brengen, werd ik wel een beetje claustrofobisch van de bergruimte. Peter merkte op: ‘Als het aan jou zou liggen, zou je nog een aanhanger meenemen voor extra bergruimte’. Nouhou, dat is helemaal geen gek idee trouwens …  Nee hoor just kidding.

Ondanks de luxe van zo’n camper, voelt het toch wel een beetje als kamperen. Met deze uitspraak heb ik natuurlijk gelijk alle echte kampeerders over me heen, maar goed. Toen ik de bedden had opgemaakt, was ik toch wel zo melig van het hangen, wurmen en draaien in een onmogelijke bocht om het beddengoed er fatsoenlijk om te krijgen dat ik tegen Peter zei dat we de bedden niet meer verschonen de hele reis. Hij keek me niet-begrijpend aan waarop ik helemaal de slappe lach kreeg. Heerlijk!

Omdat het hier in Florida slecht weer was tijdens de geplande landing van de Shuttle, moesten ze uitwijken naar de Mojave desert in Californië. De boys van NASA doen dat niet zo graag omdat het een nogal kostbare zaak is om de Shuttle terug te vliegen van Californië naar Florida. Ze takelen de Shuttle dan op de rug van een Boeing 747.

“Endeavour was placed on top of a modified Boeing 747 carrier aircraft for the piggyback ride back to Kennedy”

Vrijdagmiddag om 14:40 uur kwam hij over vliegen. Ik ben snel naar onze vaste “Shutlle uitkijk plaats” gereden. Ik dacht eerst dat ik te laat was maar hij maakte een “fly-by” en keerde recht naar mij toe over de Indian River.

Een geweldig gezicht. Dit had ik nog niet eerder gezien.
Na een reis van 6,6 miljoen miles is de Endeavour weer veilig thuis.